زمان ها در قرآن

شروع موضوع توسط نورا ‏16/08/2012 در انجمن هستی شناسی

  1.  
    نورا

    نورا کاربر ویژه "کاربر *ویژه*"

    تاریخ عضویت:
    ‏31/07/2012
    ارسال ها:
    6,386
    تشکر شده:
    19,780
    تشکر کرده:
    3,701
    امتیاز:
    128
    محل سکونت:
    مشهد

    نحوه آشنایی با انجمن:
    معرفی دوستان
    جنسیت:
    دختر خانم
    پیام کاربری:
    یا الرحم الراحمین

    1.صبح: «
    وَ الصُّبْحِ إِذا تَنَفَّسَ » (تكوير / 18) قسم به صبح ،هنگامي كه تنفس كند.

    2.شب: «
    وَ اللَّيْلِ إِذا عَسْعَسَ » (تكوير / 17) وقسم به شب،هنگامي كه پشت كند و به آخر رسد.

    3.شامگاهان: «
    فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيها بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ » (نور / 37) درخانه هايي كه خدا رخصت داده كه(قدر و منزلت) آنها رفعت يابد ونامش در آنها ياد شود. در آن (خانه) ها هر بامداد و شامگاه او را نيايش مي*كنند.

    4. بامداد: «
    إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كانَ مَشْهُوداً » (اسراء / 78) همانا قرآن فجر (نماز صبح)، مشهود (فرشتگان شب وروز) است.

    5. سال: «
    فَإِنَّها مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً » (مائده / 26) خداوند (به موسي) فرمود: اين سرزمين (مقدس) چهل سال بر آنها ممنوع است.
    .6.ماه: «
    شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ » (بقره / 185) ماه رمضان (همان ماه) است كه در آن، قرآن فرو فرستاده شده است.

    7. جمعه: «
    إِذا نُودِيَ لِلصَّلاةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ » (جمعه / 9) هنگامي كه براي نمازروزجمعه اذان گفته شود .

    8. شنبه: «
    وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِينَ اعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِي السَّبْتِ » (بقره / 65) به طور قطع از حال كساني از شما ، كه در روز شنبه نافرماني و گناه كردند، آگاه شده*ايد .

    9. عصر، بعد از ظهر: «
    وَ الْعَصْرِ » (عصر / 1) قسم به عصر و بعداز ظهر.

    10. طلوع: «
    وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ » (ق / 39) و پيش از طلوع آفتاب تسبيح و حمد پروردگارت را بجاآور.

    11. غروب: «
    وَ قَبْلَ الْغُرُوبِ » (ق / 39) و پيش از غروب آفتاب.

    12. وقت زوال: «
    أَقِمِ الصَّلاةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلي غَسَقِ اللَّيْلِ » (اسراء / 78) نماز را وقت زوال آفتاب تا اول تاريكي شب بياد آر.

    13. چاشگاه: «
    أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُري أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا ضُحًي وَ هُمْ يَلْعَبُونَ » (اعراف / 98) آيا اهل شهر و ديار از آن ايمنند كه به روز كه سرگرم بازيچة دنيا هستند عذاب ما آنان را فرا رسد.

    14. سپيده دم: «
    قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ » (فلق / 1) بگو من پناه مي*جويم به خداي فروزنده صبح روشن.

    15. ماه*هاي حرام (ذي قعده، ذي*حجه، محرم، رجب): «
    فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ » (توبه / 5) پس از آن كه ماه*هاي حرام درگذشت

    16. سرخي مغرب: «
    فَلا أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ » (انشقاق / 16) قسم به شفق (هنگام نماز مغرب)

    17. شبانگاه: «
    وَ جاؤُ أَباهُمْ عِشاءً يَبْكُونَ » (يوسف / 16) و برادران شبانه با چشم گريان به نزد پدر بازگشتند.

    18. شب تاريك: «
    وَ مِنْ شَرِّ غاسِقٍ إِذا وَقَبَ » (فلق / 3) و از شر شب تاريك هنگامي كه درآيد.

    19. فردا: «
    أَرْسِلْهُ مَعَنا غَداً » (يوسف / 12) او را فردا با ما به صحرا فرست.

    20. روز: «
    تُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ » (آل عمران / 27) روز را در شب ناپديد گرداني.
     
    Ali و (کاربر حذف شده) از این پست تشکر کرده اند.
موضوع های مشابه: زمان ها
انجمن عنوان تاریخ
هستی شناسی لیست تاپیکهای انجمن هستی سناسی ‏18/08/2012
هستی شناسی انسان در جهان بيني قرآن ‏05/08/2012

XenForo Add-ons by Brivium ™ © 2012-2013 Brivium LLC.